Ελιές και ελαιόλαδο: η εποχή της συγκομιδής
Από τα τέλη Οκτωβρίου και μέχρι τον Ιανουάριο, οι ελαιώνες της χώρας ζωντανεύουν. Μουσαμάδες απλωμένοι κάτω από τα δέντρα, οικογένειες που μαζεύουν μαζί τον καρπό και ελαιοτριβεία που δουλεύουν ασταμάτητα. Η συγκομιδή της ελιάς είναι μια από τις πιο παραδοσιακές εικόνες του ελληνικού φθινοπώρου, και ταυτόχρονα μια ευκαιρία να διαλέξουμε καλύτερα όσα βάζουμε στο τραπέζι μας.

Από το δέντρο στο μπουκάλι
Η ελιά που θα γίνει λάδι μαζεύεται και πηγαίνει στο ελαιοτριβείο συνήθως μέσα σε λίγες ώρες. Όσο πιο γρήγορα γίνει αυτό, τόσο καλύτερη είναι η ποιότητα. Το λάδι της πρώιμης συγκομιδής, που βγαίνει από πιο άγουρο καρπό, έχει έντονο άρωμα, πράσινο χρώμα και πικάντικη γεύση. Είναι το γνωστό «ολιβέλαιο» που πολλοί περιμένουν κάθε χρόνο.
Ελιές για το τραπέζι
Οι πράσινες ελιές μαζεύονται νωρίτερα, ενώ οι μαύρες αφήνονται να ωριμάσουν περισσότερο πάνω στο δέντρο. Οι γνωστές ποικιλίες, όπως η Καλαμών, η Χαλκιδικής και η Θρούμπα Θάσου, έχουν η καθεμιά τον δικό τους χαρακτήρα. Αν έχεις τη δυνατότητα, ρώτησε τον παραγωγό ή τον πωλητή πώς έχουν επεξεργαστεί οι ελιές.
Πώς διαλέγουμε καλό ελαιόλαδο
Διάβασε την ετικέτα: Ψάξε για «εξαιρετικό παρθένο» ελαιόλαδο, την περιοχή παραγωγής και, αν υπάρχει, την ημερομηνία συγκομιδής.
Εμπιστέψου τη γεύση: Ένα ελαφρύ πιπέρωμα ή γαργαλητό στον λαιμό είναι συχνά καλό σημάδι.
Στήριξε τον παραγωγό: Αν γνωρίζεις κάποιον μικρό παραγωγό ή συνεταιρισμό, προτίμησε το δικό του λάδι. Η αγορά γίνεται πιο προσωπική και η ποιότητα πιο διαφανής.
Πώς το αποθηκεύουμε
Το φως, η ζέστη και ο αέρας είναι οι εχθροί του ελαιόλαδου. Κράτα το σε σκούρο γυάλινο ή μεταλλικό δοχείο, μακριά από τη φωτιά και τον ήλιο, και κλείνε καλά το καπάκι. Αν αγοράζεις μεγάλη ποσότητα, μοίρασέ την σε μικρότερα μπουκάλια και άνοιγε ένα κάθε φορά.




Σχόλια